Etiket arşivi: yanıbaşımda karanfiller

yanıbaşımda karanfiller..

hüzün denizlerinde kaybolup giderim bir gün elbet..
yavaşlayan bir hüzün bulutuyla cemo, sabret..

bu duyduklarım şimdi ne kadar yabancıysa kulaklarına..  (ne eski şarkılar var kulaklarımda artık ne yanıbaşımda karanfiller..)

ne eski halin hatırlatır beni kendime ne duymak gerekir artık rüzgârlı bir kelime.. bir şehrin üstünde bağrım ağrıyor.. herhangi bir şehir bu dudaklarım böyle söylüyor..

aşkın gemisi çoktan yolu yarıladı hafız.. biz daha hangi sahildeyiz.. sorma neyi bekliyor ruhumuz..

ne okyanus ortasında bulunuruz
ne de isimsiz bir korkuya dolanır ruhumuz,
hiç bir yere bağlamadık biz teknemizi
hiç bir limana sadık kalmadık..
-ne içindeyim zamanın ne büsbütün dışında-
yeter ki rüzgâr essin, yağmurlar boydan boya..
fırtına değil bunun adı alabora…
Allah aşkına ölüm mü lazım dirim mi sana!..
-üzerime titrettiğin zamanın suyunda, yavaşlayan bir hızla geliyorum mümkün olan sona..
yaklaştıkça azalıyor sesin, yanıbaşımda karanfiller… bu gün ölmek için güzel bir gün.. hazır alabora da olmuşken..

ne düzelirim tekrar yeri gelen bir dalgayla,
ne üzülürüm tekrar yeri gelen bir gözyaşıyla
sadece adını bildiğin uzak ya da yakınlarda
ne yağmur ne çöl ne fırtına
ne gökyüzü, ne rüzgâr, ne derya – deniz
ne de yanıbaşımda karanfiller.. köpük köpük..
bembeyaz bir köpük hepsi,
bembeyaz bir köpük hepsi, her şey üzerinde adımın yazılı olduğu bir dalga..

Oku şayet sana bir hisli yürek lazımsa – Oku, zira onu yazdım ne söz yazdımsa..

Aradığım ritim bu.. Bütün teller koptu hafız.. Bütün perdeleri söktüm sazımdan..
Ölüm ve hayat. Amansız bir rüzgârda sallanır ruhum..

Yalan mı oldu sevdalar yoksa bu şarkı da mı bitti hafız..
Yalan mı oldu aşkımız yoksa sonunda mıyız ömrün hafız…

Dağılan her şey.. Karakışlarda akşam üzeri görmüş bahçeler gibi. Sarı çiçekler denize düşmüş gibi. Yanıp sönen ışıklar gibi. Asıl mesele nasıl kaybettiğindir hayatı… Yaz baştan hepsini. Dalıp kaybolduğum denizler. Beklediğim tebessüm bugün yüzümün ortasında… Hayatımın ara sokaklarında.. Yanıbaşımda karanfiller..

Günübirlik işkenceler, resmini çiziyor gözlerim…

benim adım aşk’ı selim.. yazılmakla biten değilim. duyarlı bir kalemden dökülen boncuk boncuk kelimeleri istedim sadece. oysa yalan söylüyordu kelimeler bana bu akşamlar, her akşamlar.. seni seviyorum yine bu akşamlar, her akşamlar.. ;

” Ey göz, gönlümdeki ateşlere, gözyaşından su saçma, böylesine tutuşan ateşlere su çare kılmaz.”çare kalmadıysa artık aşktan yana, ey gözlerim!.. sen mi söndüreceksin gönlümdeki ateşi.. bırak artık sevgili için gözyaşı dökmeyi. biz yanarız yandıkça, ölmesiz yaşarız, doyamayız aşka.

” Yanağını hatırlarken kirpiklerim ıslansa bunda şaşılacak ne var? Gül yetiştirmek isterken, dikene verilen su boşa gitmez.”
eğer benim adım aşk’ı selim ise, kirpiklerimin günaşırı ıslanmasında şaşılacak birşey yok. gül ektim kalbime ben.. büyüsün diye ağlıyorum, ona bakıyorum hiç dokunmadan..